باب چهارم گماردن به فرماندهى جهاد فرماندهى جهاد تنها به پيكار با مشركان اختصاص دارد و خود بر دو گونه است : گونهء نخست آن‌كه به ساماندهى سپاهيان و تدبير جنگ محدود باشد . اين نوع از فرماندهى مشروط به همان شروطى است كه در هر فرمانروايى خاصى لازم است . گونهء دوم آن‌كه همهء احكام و تصميم‌هاى مربوط به جنگ از قبيل تقسيم غنايم و بستن قرارداد صلح نيز به فرمانده واگذار شده باشد . تصدى اين نوع از فرماندهى مشروط به شروطى است كه براى فرمانروايى عام وجود دارد . فرماندهى جهاد از گسترده‌ترين ، پردامنه‌ترين و متنوع‌ترين فرمانروايىهاى خاص است . از آن‌جا كه احكام گونهء نخست يا فرماندهى خاص به عنوان بخشى از گونهء دوّم يعنى فرماندهى عام مطرح مىشود ، و نيز به انگيزهء رعايت اختصار ، تنها به بحث در گونهء دوّم بسنده مىكنيم . فصل [ : احكام اين فرماندهى ] احكام اين فرماندهى هنگامى كه از نوع دوم يعنى عام و فراگير باشد شش بند را در مىگيرد .